گسترش بيشترى يافته است ، ديگر ابيات قصيده را مسلَّم دانسته و در « معجم البلدان » كه در تأليف متاخرتر از معجم الادباء است آورده و به همين جهت در اكثر مجلدات « معجم البلدان » حواله به معجم الادباء ميدهد به ص 45 . 117 ، 135 . 186 ج 2 و صفحات 117 ، 184 ج 3 و صفحات 228 و 400 ج 4 و ص 187 و 289 ج 5 و ص 177 ج 6 و غير آن رجوع كنيد . اما بدگمانى او به شيعه وادارش كرده است كه در هنگام تدوين كتاب نسبت تزوير به آنها دهد و ما در اين بدگمانى به حساب رسى او نمىپردازيم چه خداوند در كمينگاه است و او بهترين رقيب و حسابرس است . « زندگى شاعر » ابو على يا ابو جعفر دعبل پسر على بن زرين ( 1 ) بن عثمان بن عبد الرحمن بن عبد اللَّه بن بديل بن وقاء بن عمرو بن ربيعه بن عبد العزى بن ربيعه بن جزى بن عامر مازن ابن عدى بن عمرو ربيعهء خزاعى است . ما اين نسبت را از ص 116 فهرست نجاشى و ص 328 ج 8 تاريخ خطيب و ص 239 امالى شيخ و ص 227 ج 5 تاريخ ابن عساكر و ص 100 ج 11 معجم الادبا حموى و ص 141 ج 1 ( اصابه ) ابن حجر گرفتيم و حموئى مذكور گفته است بيشتر علماء قائل به اين نسب براى دعبلند . « خاندان زرين » خاندان زرين ، بيت فضل و ادب است ، هر چند « ابن رشيق » در ص 290 ج 2 كتاب « عمده » اش ايشان را به شاعرى اختصاص داده است . چه اين دودمان محدّثان و شاعرانى داشته و اهل سيادت و شرف بوده‌اند . و تمام فضل و فضيلت آنها به بركت دعائى است كه پيغمبر اكرم دربارهء نياى بزرگ آنها كرد ، آنگاه كه به روز فتح و

--> ( 1 ) - و در ص 29 ج 8 ( اغانى ) چنين است رزين ابن سليمان بن تميم بن نهشل بن خداش بن خالد بن عبد بن دعبل ابن انس بن خزيمة بن سلامان اسلم بن افضى بن حارثه بن عمرو بن عامر بن مزيقيا .